Qaygʻuli kapalaklar

Buvisining xotirasiga bagʻishlab 800 ta qoʻgʻozli kapalak qirqib chiqqan qiz haqida.

Rassom va illyustrator Mariya Aristidu Kiprda yashaydi. Bir oy oldin uning buvisi olamdan oʻtdi va qiz oʻzidan-oʻzi qogʻozdan kapalaklar qirqa boshladi. Bu mashgʻulot uni tinchalntirardi. Oʻtgan yilning dekabr oyida Larnakada Mariya oʻzining studiyasini ochgan edi. Qirqib olgan qogʻoz kapalaklarini buvisining xotirasiga bagʻishlangan vitrinani bezatishga ishlatdi.

“Buvimning vafotidan soʻng men qogʻozdan kapalaklar qirqib ola boshladim. Bunga hech qanday gʻayrioddiy sabab yoʻq. Shunchaki menga kapalaklar yoqadi”.

“Qaysidir maʼnoda bu juda tinchlantirar edi. Jarayonda men yigʻlab ham olardim, kulardim ham va birga oʻtqazgan vaqtlarimizni yodga olardim”.

“Menda 800 dan ortiq kapalak paydo boʻldi. Ularni dunyo bilan boʻlishgim keldi”.

“Oʻtgan yilning dekabr oyida ona shahrim Larnakada men oʻz studiyamni ochdim”.

“Menda buvim, buvam va otam xotirasiga bagʻishlab yangi konseptual vitrinani bezatishda kapalaklardan foydalanish gʻoyasi paydo boʻldi”.

“Bu ularning merosini asrab qolish edi”.

“Ularsiz men hech niarsaga erishmagan boʻlar edim".

“Har bir kapalakni skaner qildim, sifatli qogʻozda bosib chiqardim, qoʻl mehnati bilan kesib chiqtim, bezatib boʻyadim va vitrinaga joyladim”.

“Bu bir oylik mehnatimning samarasi”.

“Dadajon, buvajon va buvijon, hammasi uchun rahmat. Bu – siz uchun”.