Haqiqiyligi ancha savollar tugʻdiradigan 5 ta mashhur diqqatga sazovor joylar

Stounxendj qadimiy arxitekturaning eng muhim yodgorliklaridan biri hisoblanadi. Birovlar uni astrologik kalendar deb hisoblasalar, boshqalar – druidlar qoʻriqxonasi, -uchinchilar – shunchaki kuch makoni deb hisoblashadi. Gidlar oʻn minglab turistlarga ushbu toshlar necha asrlik ekanligini aytib berishadi, lekin negadir, Stounxendj 1958 yilda katta rekonstruksiyaga yoʻliqqani haqida hechnarsa deyishmaydi.

Yarim asr oldin, qadimiy yodgorlikni qayta tiklash boʻyicha ulkan ishlar olib borilgan edi. Ammo,toʻgʻriroq aytganda, Stounxendjni umuman qaytadan qurishgan desa ham boʻladi.Tushib ketgan toshlarni arxeologlar oʻz bilganlaricha qoʻyib chiqishgan. Bufaktlarni hisobga olganda, Stounxendj qadimiy odamlar qurilmasi deb baho berish qiyin, albatta.

Har bir kishiga maʼlum boʻlsa kerakki, Iso Masih Quddusda koʻmilgan, va hozirda oʻsha joyda Xudo Qabri Machiti joylashgan. Lekin ushbu tasdiq bilan hamma ham rozi emas.

Srinagara (Hindiston) shahrida muqaddas Yuz Asaf maqbarasi joylashgan. Axmad-musulmonlari uni Iso Masihga oʻxshatishadi. Ularning tasavvurlariga koʻra, Iso xochdan keyin vafot etmagan.Uni qabrga qoʻyishgan,ammo 3 kundan keyin u oʻziga kelgan va sharqqa sayohat qilish uchun yoʻl olgan.

Baʼzilar shunday xulosalar qilishadiki, ushbu fikrlar toʻlaligʻicha ikkinchi navli film uchun yaxshi senariy boʻlishi mumkin. Xuddiki,Golgofada Iso emas, uning akasi azob chekkan emish. Va Panohkorni oʻzi esa Quddusdan ketib, Yaponiyaga ketgan. U oʻsha yerda oila qurib, 106 yil yashagan. Yaponiyaning Singo qishlogʻi yashovchilarining milliy kiyimlarida David yulduzi tasvir etilgan. Shu bilan birga, shu mahallada tugʻilgan har bir bolagatugʻilganida, hayotining birinchi daqiqalarining oʻzida peshonasida krest chiziladi.Qishloqda, mahalliy yashovchilarning fikriga qaraganda, Iso Masih dafn etilganqabr bor.

1869 yil 16 oktyabrda Kardiffda (Nyu-York shtati, AQSH) quduqni qaziyotgan ikkita ishchi 3-metrli qadimiy odamning toshloqlarini topishgan. Topilma sensatsiya deb eʼlon qilingan.Barcha xohlovchilar gigantni koʻrish uchun joyga darhol kela boshlashdi.Tadbirkorlikni ishga tushirgan yer uchastkasi xoʻjayini Uilyam Nyuell maydonga kirish uchun pul undirishni boshlagan edi.

Bir necha yildan soʻng Nyuell tan 3-metrli gigant – bu shunchaki tasavvuf boʻlganini tan oldi. Haykalni uning akasi, yaʼni amakisining oʻgʻli Djordj Xall, ruhoniyning bibliyaga oid vaqtlarda yer yuzida yashab kelgan gigantlar toʻgʻrisidagi gaplari ustidan kulish uchun gipsdan yasab bergan. Haykal, uni ishchilar qazib olgunlariga qadar, koʻmilgan holatda bir yil turgan.

Qizigʻi shundaki, arxeologlar ushbu topilma soxta ekanligini darhol aniqlashgan,ammo vujudga kelgan ajiotajda asosiy rolni bu yangilikni sensatsiyaga aylantirgan muxbirlar egallashgan.

1898 yilda Kensington shahrida, oʻz yer maydonini daraxtlar va yogʻochlardan tozalab turib, kelib chiqishi shved boʻlib oʻzi amerikalik Ulof Eman qadimiy yozuvli toshni topgan. Topilmani oʻrganish bilan shugʻullanishni boshlagan tadqiqotchilar, toshdagi belgilar – skandinaviyalik runlar ekanligini aniqladilar. Bundan tashqari, plita ustida “1362” yil deb oʻyilgan edi. Toshniturli xil koʻrgazmalarga tashishni boshlashdi.

Bir necha yillardan soʻng, Uolter Gran ismli biro dam, toshdagi yozuvlarga atigi 10-15 yilligini aytdi, chunki ularni uning otasi oʻz doʻsti bilan qirib qoʻygan edilar. Bu tan olish portlagan bomba singari iz qoldirdi.Olimlar yozuvlarni oʻrganishni yana boshlab yuborishdi. XX asrda toshning yanada chuqur oʻrganilishi olibborildi. U rostdan ham soxtaligi aniqlandi.

Veronaga tashrif buyuruvchi turistlar uchun koʻngilochar dasturning muhim boʻlagi, mashhur Shekspir tragediyasidagi oʻsha baxtsiz sevib qolgan Djulyettaning uyiga sayohatdir. Asar syujeti shunchaki oʻylab topilganligi – hech kimning hayoliga kelmaydi. Har bir kishi “aynan oʻsha” balkon, Romeo Djulyettaning oldiga koʻtarilgan balkonni bahra olib nigoh solishadi.